Zdarzenia i cele

Własne zdarzenia

Skrypt udostępnia jedną funkcję globalną. Wywołaj ją w miejscu, w którym coś się naprawdę wydarzyło: po udanej wysyłce formularza, a nie po kliknięciu przycisku.

metuno('signup', { plan: 'pro' })

Nazwa jest dowolna, ale zostaje z tobą na długo, więc warto ją wybrać raz i trzymać się jej. Nazwy pisane konsekwentnie, na przykład zawsze małymi literami i bez spacji, oszczędzają późniejszego sprzątania w raporcie, w którym Signup i signup są dwoma różnymi wierszami.

Właściwości

Drugi argument to obiekt z dodatkowymi wymiarami zdarzenia. Zapisujemy je jako parę tablic: klucze i wartości. Nadają się do tego, co dzieli zdarzenie na kilka rodzajów: wybrany plan, rodzaj formularza, wariant testu.

Cele

Cel to adres strony albo nazwa zdarzenia, które liczy się jako sukces. Dodajesz go w panelu, w widoku Konwersje. Gwiazdka w adresie oznacza dowolny dalszy ciąg, na przykład /dziekujemy* obejmie także /dziekujemy/za-zamowienie.

Dopasowanie celu liczy się przy odczycie raportu, a nie przy zapisie zdarzenia. To ma jedną praktyczną konsekwencję, dla której warto tu zajrzeć: cel dodany dzisiaj obejmuje od razu całą historię, którą już masz. Nie musisz czekać tygodnia na pierwsze liczby.

Konwersja liczy się na wizytę, a nie na zdarzenie. Jedna wizyta z trzema wejściami na stronę podziękowania to jedna konwersja, dzięki czemu współczynnik konwersji jest ułamkiem wizyt i nie potrafi przekroczyć stu procent.

Lejki

Lejek to kilka celów ustawionych w kolejności. Panel pokazuje, ile wizyt doszło do każdego kroku i gdzie odpada ich najwięcej. Kroki nie muszą następować bezpośrednio po sobie: liczy się kolejność w obrębie jednej wizyty, a nie to, czy między nimi nie było innych odsłon.

Lejek dłuższy niż cztery, pięć kroków rzadko mówi coś, czego nie widać w dwóch krótszych. Przy dziesięciu krokach pierwszy słupek jest tak wysoki, że reszty nie widać, a wnioski i tak dotyczą jednego przejścia.